Agladigimi kimseye söyleme anne
Onlar beni güclü biliyor
Onlar beni en zor günümde bile ayakta biliyor
Ben aslinda gülerek gecirdigim her günün aksami evde aglarken,
Onlar benim icimin sizladigini, yüregimin yandigini bilmiyor...

Agladigimi kimseye söyleme anne
Onlar beni kral belliyor
Onlar beni kizdimi dünyayi yakacak insan biliyor...
Ben aslinda onun gözlerine bakmaya bile kiyamazken
Onlar benim bir kadın ugruna üzülecegimi tahmin bile etmiyor...

Agladigimi kimseye söyleme anne
Onlar beni aglamaz biliyor...
Onlar beni üzüldüm mü bulundugum sehri bulutlar kaplar biliyor...
Ben aslinda odama kapanip sitem duygusuyla bir köseye sinerken,
Onlar beni hic bir seyin sarsacagini akillarinin ucundan bile gecirmiyor...

Agladigimi kimseye söyleme anne
Onlar bunu hic bilmiyor...
Onlar icin ben en saglam köprülerden daha siki bagliyimdir hayata...
Ben aslinda ölümle yasam arasindaki ince cizgide bir o yana bir bu yana giderken,
Onlar hala benim icin hayatin büyük bir hayal kirikligi oldugunu bilmiyor

__________________